laagstraat 50, tilburg — UPDATE #5
laagstraat 50, tilburg — UPDATE #4

Het Laagstraat 50 project startte tijdens mijn werkperiode in Pictura Dordrecht. De projectweken werden afgesloten door een finissage/expositie. Hierin toonden we de resultaten van het werkproces. Mijn presentatie betrof een levensgrote print van een vrouwenportret afgedrukt op 63 a4tjes in zwart-wit laserprint. De a4tjes waren niet afgesneden maar lieten de witte randen en snijtekens zien. De toner van de printer gaf steeds minder zwart en er is hierdoor een verloop ontstaan.
Het originele beeld op de print was een kleine (52x68mm Instax Mini) foto in monochrome. De geportretteerde vrouw heb ik gevraagd om zichzelf tijdens de fotoshoot in de spiegel te bekijken. Wanneer zij vond dat ze zichzelf zag zoals ze wilde dat een ander haar zag gaf ze mij een seintje. Ik drukte op dat moment de foto af. Deze print heb ik na de expo van de muur gehaald en weer in stukken gesneden op a4 formaat. Deze ga ik weer fotograferen en aan elkaar plakken om ze vervolgens weer uit te printen. 
Dit proces gaat voor mijn over het zoeken naar de werkelijkheid. Of een representatief van de werkelijkheid vinden. Over of het mogelijk is om een uniek exemplaar te claimen, nemen en vinden. Een zoektocht naar het verloop van tijd en het stoppen van tijd. Vergankelijkheid. Vloeibare werkelijkheid en waarheid.
WABI SABI & KUROSAWA
De projectweken vormden een intensieve periode met veel inzichten en natuurlijk nog veel meer vragen die gesteld moeten worden. Tegelijkertijd begon ik in Tilburg. Vanuit een oud werk wat op mijn bureau lag tijdens de projectweken ben ik het huis aan de Laagstraat gaan bekijken.
Hoe is dat ontstaan? Eèn mentor wees me op het werk van de Japanse filmmaker Ozu nadat hij het oude werk van mij zag. Ik wist niet wie Ozu was maar kende wel al lang het werk van een andere Japanse filmmaker, namelijk Akira Kurosawa. We raakten aan de praat. Opeens zag ik zelf de verbanden tussen wat ik gemaakt had en waarom. 
Dit oude werk is me nu dierbaar. Het is een fotopolymeer afdruk van een park/tuin. Het werk gaat over diepte, scherpte en focuspunten. Het beeld is een dromerig sferisch tafereel van verschillende planten, struiken, bomen en andere beplanting. Er zit een vreemde scherpte diepte in waardoor het kijken naar de afbeelding niet zozeer gestuurd wordt. Je ogen dansen door het beeld heen. 
Oorspronkelijk is het een digitale foto. Maar om er een bepaald soort van tijd of bezieling in te brengen heb ik de foto tot een fotopolymeer gemaakt. Doordat je letterlijk met je handen en vingers de plaat moet in inkten en af moet slaat (zoals een traditionele etsplaat) komt er iets van mezelf in het beeld. Nu gaat het beeld niet alleen maar om de manier van kijken, maar benadrukt het nu ook de inhoud van de afbeelding, natuur, tuin, park en de vergankelijkheid en de perfecte imperfectie van hetgeen om ons heen. 
VAN DAT WERK WEER TERUG NAAR DE LAAGSTRAAT EN KUROSAWA. 
Ik wilde mezelf uitdagen en experimenteren met bewegend beeld en geluid. Daarvoor heb ik Kurosawa's Rashomon bestudeert. Het is een film die gaat over de verschillende versies van 'de waarheid'. Kurosawa is ook bekend om de natuurelementen in zijn shots en scenes. Wind, water, regen, sneeuw e.d. Daar heb ik in de video’s ook naar gezocht.
laagstraat 50, tilburg — UPDATE #3
laagstraat 50, tilburg — UPDATE #2
laagstraat 50, tilburg — UPDATE #1
DEUR IN MIJN HOOFD — Eèn huis, tien kunstenaars, vijf weken.
Beste buren en bewoners van de Laagstraat:
Wellicht hebben jullie onze aanwezigheid opgemerkt op Laagstraat nummer 50. 

Wij zijn “Deur in mijn hoofd”. “Deur in Mijn Hoofd” is een kunstproject, georganiseerd door een groep kunstenaars uit verschillende delen van het land. Wij willen kijken wat er gebeurt wanneer we samen een bepaalde tijd in een woonhuis zitten om nieuw werk te maken.
Als “nieuwe, tijdelijke bewoners” van de buurt, willen we graag kennis met jullie maken. We nodigen je van harte uit om zaterdag 23 november tussen 14.00 en 16.00 uur op de koffie te komen. 
Daarnaast zijn jullie van harte welkom op de opening van de expositie op vrijdag 13 december vanaf 19.30 uur. We hopen je te ontmoeten!
Hartelijke groet, de kunstenaars en organisatie van Deur in Mijn Hoofd.
Experimentele projectweken — UPDATE #6, de opening van de finissage
Experimentele projectweken — UPDATE #5, mijn werkproces in beeld
Experimentele projectweken — uitnodiging voor de opening van de finissage op vrijdag 8 november 19.30u @pictura/dordrecht
Experimentele projectweken — UPDATE #4, tweede week in beeld
UITNODIGING ARTISTS TALKS — EXPERIMENTELE PROJECTWEKEN

Aanstaande zondag 3 november @Pictura/Dordrecht vanaf 15.00 uur in gesprek met Jolande Bosch, Daniel Arthuus, Myriam Gras, Jessica Scholtes en Manuela Porceddu.
Experimentele projectweken — UPDATE #3
Experimentele projectweken — UPDATE #2
Experimentele projectweken — UPDATE #1
De experimentele projectweken zijn van start gegaan! Van 28 oktober tot en met 11 november ben ik elke dag aan het werk in Pictura/Dordrecht.

Er zijn nog vier andere kunstenaars die elke dag komen werken en een druk programma vol mentors die ons komen begeleiden en inspireren in ons werkproces.
De andere kunstenaars zijn; Jolande Bosch uit Schiedam, Daniel Arthuus uit Zwijndrecht, Jessica Scholtes uit Papendrecht en Myriam gras uit Tilburg.
De mentors zijn; Ton Kraayeveld, Bonnie Dumanwa, Rune Peitersen, Jan Zobel, Saskia Meesters, Paul van der Eerden, Judith Spijksma, Susanna Inglada, Hester Scheurwater en Joan Heemskerk.
Omdat ik Platform DOLLY organiseer en feitelijk ben, maar ook als deelnemer aan deze projectweken mee doe heb ik een floormanager cq. assistent ingeschakeld. Bijvoorbeeld om foto’s te maken, een klein verslag te doen van de dag en de alledaagse dingen als boodschappen en communicatie te verzorgen. Dit blijkt een hele goede zet wat ik heb vanaf de eerste dag het gevoel dat ik echt een deelnemer kan zijn en ik ervaar geen tot weinig organisatorische stress. Hartelijk dank aan Geerten Ten Bosch die deze rol op zich wilde nemen.
Op de eerste dag heeft iedereen een plekje uitgezocht in een van de drie zalen. We hebben een tijdelijk bureau op schragen en een stuk witte muur. DOLLY heeft iedereen gevraagd een ‘oud’ werk mee te nemen of een werk waar over gepraat kan worden als er publiek binnen komt. Zo zorgen we ervoor dat het werk- of maakproces zichtbaarder wordt. Dit zag er best goed uit. Vooral in de eerste week veranderde Pictura elke dag steeds meer van leeg en wit naar hoopjes opgestapeld materiaal, veel verschillende tools, afgezette stukken muur en vloer, kortom een werkplaats waar kunstenaars aan het experimenteren zijn.
Ik heb mijn 32 vrouwenportretten voor deze gelegenheid uitgeprint op Hahnemühle Art fotopapier op A3 en de hele serie keurig opgehangen aan twee tegenovergestelde muren. In eerste instantie was het beeld wat dit opleverde heel erg intensief en heftig.
Daarnaast heb ik twee mappen met ouder werk (2016, 2017) meegenomen en uitgestald op de vloer en op de muren. Mijn bedoeling was om uit te zoeken hoe dat oudere werk in relatie stond tot de serie vrouwenportretten.
DOLLY PRESENTEERT MANUELA PORCEDDU
MANUELA PORCEDDU is een van de vijf kunstenaars die deelneemt aan de 2de editie van de experimentele projectweken. Manuela organiseert en initieert DOLLY vanuit de persoonlijke ambitie om meer plek en ruimte voor kunst en kunstenaars te creëren in de regio 078. Zij stelt zich in dit verslag graag voor als kunstenaar.

Manuela Porceddu is 42 jaar en geboren in Moncalieri, Italië. Ze woont en werkt in Dordrecht en is de initiator en organisator van Platform DOLLY. Ze is opgeleid als grafisch ontwerper aan de Willem de Kooning Academie Rotterdam. Ze werkt multidisciplinair, opererend vanuit het snijvlak grafisch ontwerp, fotografie en beeldende kunst.
Het meeste van mijn werk is redactioneel. Ik bedenk, ontwerp, organiseer, redigeer en publiceer. Denk bijvoorbeeld aan het organiseren van situaties waarbij ontmoetingen centraal staan. Dat kunnen fysieke bijeenkomsten zijn of meer impliciete ontmoetingen zoals een confrontatie met een tekst of beeld. Ik werk graag met fotografie. Het stilzetten van de tijd en daardoor een inkijk creëren op een alternatief beeld uit de zogenaamde werkelijkheid is als een soort alchemistisch gegeven voor mij. Analoge en vooral Polaroid/instant fotografie benadrukt dat proces nog eens extra.
Ik doe mee met de projectweken omdat ik ze zelf georganiseerd heb. Dit komt voort uit het verlangen om binnen mijn eigen stad meer connectie met andere kunstenaars van buiten Dordrecht te hebben. Een andere reden is dat ik een platform wil creëren voor kunst en kunstenaars die in hun werk maatschappelijke thema’s laten reflecteren. Ik ben erg nieuwsgierig naar de ander en naar zijn of haar wereld(beeld).
Ik woon al bijna heel mijn leven in Dordrecht, maar pas de laatste jaren heb ik een heel goed beeld van de stad gekregen. Als je hier in Dordrecht als kunstenaar goede ideeën hebt is er bijna altijd wel een mogelijkheid om die te realiseren en dat is echt heel fijn. Daarentegen is het wel een kleine stad die weinig aansluiting heeft met de rest van de kunstwereld. Het lijkt me zo gaaf als ik daar een klein beetje verandering in zou kunnen brengen.
Niet alle kunst hoeft voor mij te reflecteren op maatschappelijke thema’s, maar ik merk zelf dat ik daar steeds op terug wil komen in mijn eigen werk. Juist omdat ik als (redactioneel) ontwerper naar alles om me heen kijk is die beroepsdeformatie niet meer weg te denken, en blijf ik zitten met een continue stroom aan vragen over de wereld om mij heen. Het maken van werk fungeert dan als verbeelding van die vragen. Ik pretendeer geen antwoorden te kunnen geven, maar ik hoop zaken, minderheden, problemen of blinde vlekken een beeld te kunnen geven en daarmee een vorm van bestaansrecht.
In de projectweken laat ik een werk zien waarmee ik ben vastgelopen. Ik hoop door middel van gesprekken en door middel van ‘trial and error’, een doorstart te kunnen maken. Ik ben heel erg enthousiast over de andere kunstenaars en over de mentors
Experimentele projectweken — Coming soon!

De tweede editie van de experimentele projectweken komen er bijna aan. Deze keer organiseer ik het niet alleen maar ben ik ook een deelnemende kunstenaar. 
Back to Top